• Home
  • برچسب: گیاه

چه گیاهانی در آب شور رشد می کنند؟

چه نوع گیاهانی در آب شور رشد می کنند؟

چه گیاهانی در آب شور رشد می کنند؟

چه گیاهانی در آب شور رشد می کنند بر خلاف بیشتر گیاهان که در خشکی یا آب شیرین رشد می کنند, تعدای از گیاهان نیز هستند که در آب شور زندگی می کنند این گیاهان از مقاومت و امتیاز بیشتری نسبت به سایرین برخوردارند ساختار فیزیکی این گیاهان به نوعی است که در برابر نمک و شوری آب مقاوم می باشد
در ادامه این مطلب به معرفی تعدادی چند از این گیاهان پرداخته شده است

1. گیاه کاهویی روشن Avrainvillea cf. nigricans

*این گیاه به نور متوسط رو به زیاد احتیاج دارد و نگهداری از این گیاه در آکواریوم های آبشور به نسبت مابقیه گیاهان آسان میباشد.

*نیاز به مکمل آهن و کلسیوم دارد دمای مطلوب این گیاه 22 الی 25 درجه سانتی گراد میباشد.

*در کاهش نیترات و فسفات تاثیر دارد البته نه به میزانی که جوابگوی تانکهای ماهی باشد.

*این گیاه تنها بر روی سنگها رشد میکند و در مواقعی روی بستر دریا میروید.

*رشد زیادی دارد و به سرعت زیاد میشود .

2. جلبک توده ای دریایی Boodlea composita : این گیاه به نور زیاد احتیاج دارد

3. فیتوپلانگتون ها: این گیاهان که ابعادی بسیار کوچک و در حد میکروسکوپی دارند و بر روی آب زندگی می کنند.

از جمله ویژگی های این جانداران میکروسکوپی توانایی تحمل آب شور توسط آن ها است، اما همزمان با افزایش گرمای کره زمین و گرم شدن آب ها تعداد زیادی از پلانگتون ها دچار مرگ شده واین باعث تجمع حجم زیادی از جنازه آن ها در آب و تولید مقادیر قابل توجهی از گاز دی اکسید کربن می شود که می تواند آینده کره زمین را تهدید کند.

علاوه بر فیتوپلانگتون ها، نانو پلانگتون ها و زئو پلانگتون ها نیز دچار نابودی به خاطر گرمای کره زمین شده اند و این می تواند اکوسیستم دنیا را تخریب کند.

4. یکی دیگر از گیاهان مشهور آبهای شور kelp یا اشنه دریایی است: که در واقع نوعی جلبک دریایی است و در مناطق مختلفی از دنیا وجود دارد، این گیاهان درعمق ۱۵ الی ۴۰ متری از کناره آب وجود دارد و نوعی حالت شناور دارد و قابلیت منحصربفرد آن توانایی زنده ماندن در آب گرم و شور است.

5. گیاه دیگر آبهای شور rockweed است که این گیاه نیز نوعی جلبک قهوه ای است و در امتداد مناطق ساحلی رشد می کند.

این جلبک دریایی یک ماده غذایی بسیار عالی برای جانداران دریایی است، همچنین این گیاه به دلیل نوع پوشش خود یک مکان زیست برای بی مهرگان و ماهی های کوچک دریایی است.

6. دسته دیگر گیاهان seagrass است که شبیه به گل های چمندار زمینی است و ظاهر زیبایی دارد و یک منبع غذایی عالی برای تغذیه گیاهانی، چون جوجه تیغی و خرچنگ دریایی است.

7. درختان حرا یا mangrove trees هم در آبهای شور زندگی می کنند. این درختان در مکان هایی که میزان کمی آب دارند رشد می کنند و نیز دارای ریشه های هوایی هستند و می توانند اکسیژن مورد نیاز را از خاک یا هوای اطراف بدست بیاورند.

ریشه های این گیاه زیبا می تواند نمک را در بافت خود ذخیره کند و حتی آب دریا را تصفیه می کند و یکی از گیاهان بسیار مفید برای اکوسیستم دریا است. متاسفانه بالا رفتن دمای هوای کره زمین باعث نابودی بسیاری از این گیاهان شده است.

تعدادی از گیاهان نیز هستند که در آب شور رشد نمی کنند اما با آب شور رشد می کنند.

گیاهان مقاوم به آبیاری با آب شور میباشند ومقاومت آنها بستگی به درصد نمک درآب دارداگر مقدارنمک زیاد باشدی تعداد کمی متیوانند رشد کنند در این باره میتوانید با کارشناسان مشورت کنید

1-انواع کاج ­ها

2-گل ابریشم

3-ایلان

4-زبان گنجشک

5-توت

6-صنوبر

7-سپیدار

8-اقاقیا

9-گز

10-سنجد

11-پیروکانتا

12-زالزالک

13-ارغوان

14-پسته

15-فندق

منبع:چه گیاهانی در آب شور رشد می کنند؟

چه گیاهانی در آب شور رشد می کنند؟

معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس

معرفی گیاه فیکوس :


تقریباً در اثر خانه‌های ایرانی به دلیل مقاوم بودن و راحت بودن نگهداری و نیازی نوری کم گل فیکوس نگهداری می‌شود. نام علمی فیکوس Ficus elastica می‌باشد.
برگ‌های گیاه فیکوس براق و چرمین هستند که در برخی ارقام این گیاه رگه‌های کرم رنگ و یا قرمزرنگ بر روی پهنه برگ‌ها مشاهده می‌شود. گل‌های این گیاه معطر یا رنگین نیست و جلب‌توجه نمی‌کند. فیکوس شیره‌ای دارد که می‌توان آن را از گیاه گرفت و از آن در ساخت لاستیک استفاده کرد و نام انگلیسی این گیاه با توجه به این مسئله انتخاب شده است. اما لازم به ذکر است گیاهی که از شیره آن به شکل تجاری در ساخت لاستیک استفاده می‌شود، درخت لاستیک Para rubber tree با نام علمی Hevea brasiliensis از خانواده افربیاسه است. اگرچه فیکوس در زادگاه خود تبدیل به درختی بزرگ می‌شود اما در بسیاری نواحی دیگر ازجمله کشور ما اکثراً به عنوان یک گیاه زینتی و گلدانی مورداستفاده قرار می‌گیرد.
آبیاری:
به خشکی مقاوم است اما رطوبت را ترجیح می‌دهد و نباید خاک گلدان خیس و غرقابی شود زیرا در این صورت برگ‌های پایین گیاه به تدریج زرد شده و می‌ریزند. بنابراین در فاصله دو آبیاری بهتر است سطح خاک خشک شود و سپس گیاه را آب دهید. زمانی که دمای هوا بالا است برگ‌ها را غبار پاشی کنید اما اگر این کار را در نور مستقیم آفتاب انجام دهید لکه‌های قهوه‌ای و سوخته بر روی برگ‌ها تشکیل می‌شود. تشنگی شدید گیاه موجب لوله شدن برگ‌ها و آویزان شدن انان می‌شود که در این حالت می‌توان گیاه را به مدت ۱۵ دقیقه در تشت پر از آب قرار داد.

دما:
گرما را تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد و سرما را تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد تحمل می‌کند اما بهترین دما برای رشد آن ۲۵-۲۰ درجه سانتی‌گراد است. هوای سرد موجب قهوه‌ای شدن برگ‌ها و ریزش آنها می‌شود همچنین تغییرات ناگهانی در دمای محیط نیز موجب ریزش برگ‌ها می‌شود

نور:
سایه را تحمل می‌کند اما مکان روشن را ترجیح می‌دهد. همچنین گلدان حاوی این گیاه را از نور مستقیم آفتاب محافظ کنید. نور شدید موجب بی رنگ شدن برگ‌ها می‌شود. نور کم و ناکافی محیط یکی از دلایل ریزش برگ‌های گیاه است البته تغییر مکان این گیاه می‌تواند موجب ریزش برگ‌ها شود.

خاک:
این گیاه به خاکی با زهکش که همچنین بتواند رطوبت را در خود حفظ کند نیاز دارد. به عنوان مثال می‌توان از مخلوط خاک معمولی+خاک برگ+پیت موس استفاده کرد. در صورت کمبود مواد غذایی برگ‌های گیاه بدشکل و رنگ پریده می‌شود. به منظور تغذیه مصنوعی می‌توان از کودهایی با فرمول ۱۰-۱۰-۱۰ هر دو هفته یک‌بار و یا فرمول ۲۰-۲۰-۲۰ هر ۵ هفته یک‌بار استفاده کرد. اگر گیاه سریع رشد می‌کند تا جایی که امکان دارد هر ساله و در ابتدای بهار باید گلدان آن را عوض کرد و گلدانی انتخاب کرد که حداکثر حدود ۵ سانتیمتر در قطر و همچنین در ارتفاع بدنه از گلدان قبلی بلندتر باشد و گلدان را خیلی بزرگ‌تر از گلدان قبلی انتخاب نکنید. اگر گیاه بیش‌ازاندازه بزرگ‌شده است که عوض کردن گلدان سخت است، خاک سطحی و رویین را با خاک تازه و غنی از مواد غذایی عوض کنید.

تکثیر:
برای تکثیر این گیاه می‌توان در اواخر بهار و یا در اوایل تابستان از ساقه‌ها قلمه تهیه کرد. طول مناسب قلمه‌ها در حدود ۱۵ سانتیمتر است. قلمه را می‌توان هم از طول ساقه تهیه کرد و هم از انتهای ساقه. به هر حال قلمه باید حداقل یک برگ داشته باشد و در صورت زیاد بودن تعداد برگ‌ها باید تعداد آنها را کم کرد. همچنین قلمه‌ها در قسمت پایینشان که در بستر کاشت قرار می‌گیرد باید بدون برگ باشند. بعد از جدا کردن قلمه‌ها شیره‌ای سفید رنگ از انتهای آنها و از تمامی قسمت‌هایی که برش خورده‌اند بیرون می‌آید.
بهتر است که قلمه‌ها را به ریا ۳۰ دقیقه در آب قرار دهید تا این جریان شیره متوقف شود و سپس نسبت به کاشت قلمه‌ها اقدام کنید. قلمه‌ها در بستری که سبک و مرطوب است کاشت. مثلاً می‌توان از مخلوط کوکوپیت +پرلایت و یا خاک برگ +شن استفاده کرد. رطوبت هوا را در مکان نگهداری قلمه‌ها باید در حد اشباع و دما در حدود ۲۷-۲۵ درجه باشد. از قلمه جوانه برگ نیز می‌توان برای تکثیر این گیاه استفاده کرد که چگونگی کاشت آن به همان صورتی است که در بالا توضیح دادم و روش تهیه این قلمه را نیز در تصاویر موجود در قسمت زیر مشاهده می‌کنید. از روش خوابانیدن هوایی نیز می‌توان استفاده کرد که ساقه‌هایی با طول حداقل ۳۰ سانتیمتر برای انتخاب شوند بهتر است. در این روش باید ساقه گیاه ابتدا یا شکافی اینجاد شود و یا قطعه‌ای از پوست به شکل حلقه از اطراف ساقه برداشته شوند. سپس مواد نگه‌دارنده رطوبت همانند خزه اسفاگنوم در اطراف شکاف قرار داده شود و این ناحیه با مواد موجود در اطراف آن در پلاستیک پیچانده می‌شود تا گیاه در آن ناحیه ریشه تولید کند. سپس آن قسمت از ساقه را می‌توان از گیاه جدا کرد و به عنوان گیاهی مستقل کاشت.

معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس
معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس

تصویر بالا: قلمه‌های تهیه شده از ساقه گیاه فیکوس. البته این گیاه از نوع ابلق فیکوس است. قلمه موجود در جلوی تصویر از طول ساقه و قلمه موجود در عقب تصویر از انتهای ساقه تهیه شده است (جوانه برگ که هنوز قرمز رنگ است مشاهده می‌شود.). این قلمه‌ها به دلیل اینکه برگ‌هایی با سطح بزرگ دارند باید در مکانی با رطوبت اشباع قرار بگیرند تا قبل از ریشه دهی و به دلیل از دست دادن رطوبت خشک نشوند.
هرس فیکوس:
هرس این گیاه را می‌توان در اواخر بهار/اوایل تابستان انجام داد. ساقه‌هایی را که خارج از فرم و شکل اصلی گیاه رشد کرده‌اند و یا ساقه‌هایی را که بیش از اندازه بلند شده‌اند می‌توان قطع و یا کوتاه کرد. عمل برش را نیز از بالای یک گره (گره ناحیه اتصال برگ‌ها به ساقه است) بزنید. در جدا کردن ساقه‌ها زیاده روی نکنید زیرا ممکن است باعث شوکه شدن گیاه شوید. حجم کل ساقه‌ای جدا شده باید حداکثر حدود ۳۰٪ حجم کل ساقه‌های گیاه باشد یعنی فرض کنید که اگر می‌خواهید همه ساقه‌ها را کوتاه کنید تنها می‌توانید یک سوم از ارتفاع هر یک را کوتاه کنید.

آفات های گیاه فیکوس:

کنه تار عنکبوتی و شپشک از جمله آفاتی هستند که به این گیاه حمله می‌کنند که می‌توان جهت مبارزه با آنان از سموم سیستماتیک استفاده کرد. از دیگر آفات می‌توان به نماتد گره ریشه و تریپس اشاره کرد. تحت شرایط گرم مرطوب نیز لکه برگی باکتریایی و قارچی و سر خشکیدگی ممکن است روی دهد.
تمیز کردن برگ‌های بزرگ این گیاه نقش مؤثری در جلوگیری از فعالیت آفات و همچنین شادابی و ظاهر زیبای این گیاه دارد. وقتی برگ‌ها کثیف هستند می‌توانید در یک لیتر آب به اندازه یک قاشق چای‌خوری آب لیمو بریزید، آب را به خوبی تکان دهید و تکه‌ای پارچه را به این آب آغشته کنید و بعد برگ‌های گیاه را تمیز کنید.

منبع:معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس

معرفی و آموزش نگهداری گیاه فیکوس

گیاه کبر چیست؟

مشخصات گیاه کبر:

گیاه کبر چیست؟
گیاه کبر چیست؟

کبر درختچه ای است خاردار و پر شاخ و برگ که اکثرا بر روی زمین گسترده شده با برگ های باریک و به رنگ سبز روشن و گل آن چهار قسمتی به رنگ سفید و بسیار معطر که وسط آن مانند مو است. میوه اش را خیار کبر می نامند و تقریبا به شکل و اندازه بلوط است. رنگ میوه آن سبز رنگ با خطوط موازی سبز و یا زرد کمرنگ است و داخل میوه آن قرمز و پر از دانه های کوچک و لزج است.

گیاه کبر علی رغم ظاهر کوچکش، ریشه بسیار محکم و طولانی با پوست ضخیم دارد که اغلب پس از خشک شدن از مغز چوبی آن جدا می شود. همچنین این گیاه ممکن است تا سی سال عمر کند.

محل رویش کبر
کبر گیاهی بومی مدیترانه، در آب و هوای مرطوب و گرم کشورهای قبرس، ایتالیا، یونان، آفریقای شمالی و برخی مناطق آسیا به عمل می آید.

کبر در ایران همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان ایلام، پارس، بوشهر، کرمانشاه، خوزستان ، کهگیلویه و بویراحمد، یزد،کرمان وجنوب استان کرمان(ارتفاعات روستای اسلام اباد شیبکوه شهرستان منوجان) می‌روید(به اسم محلی یاردون در ایلام شناخته می شود). در منطقه نوجین از بخش های شهرستان فراشبند در جنوب غرب استان فارس یکی از مرغوبترین میوه‌های گیاه کَبَر که به زبان بومی به آن لیجین یا لگجی گفته می‌شود به دست می‌آید و وارد بازارهای شهرستانهای همسایه به ویژه کازرون می‌گردد

گیاه کبر در شهر بدخشان افغانستان و هم در کشور های تاجکستان و ازبکستان می روید.این گیاه در استان کرمان شهرستان ارزوئیه فراوان یافت میشود و با نام دک و دهک شناخته میشود و همچنین در روستای سیمکوئیه در استان یزد از توابع شهرستان بهاباد نیز یافت می شود. در ضمن در شهرستان رامهرمز استان خوزستان به وفور یافت میشود اکثریت مردم رامهرمز به آن لگجی می گویند و بیشتر میوه رسیده کبر را بصورت خام می خورند و یه عده ای کم از مردم رامهرمز از کبر ترشی درست می کنند. در ضمن به عقی

ده مردم محلی غذای محبوب روباه در فصل بهار می باشد.

خواص درمانی کبر

ریشه کبر جزء گیاهانی است که خواص و کاربرد بسیار زیادی در درمان امراض دارد و از این رو حکما کاربردهای را برای آن در درمان انواع بیماری ها ذکر کرده اند.

کبر بازکننده گرفتگی های طحال و کبد است و جزء بهترین داروهای برطرف کننده مشکلات سپرز (طحال) نام برده شده است.

گیاه کبر در پزشکی کهن یونانی و عرب مورد استفاده قرار می گرفته است. پوست این گیاه مزه ی تند و گس و اثر آرام کننده، معرق و نرم کننده دارد و در رفع سرفه و آرام کردن حملات آسم و دفع کرم کارساز بوده و در درمان دانه‌های پوستی سودمند است. شیخ الرئیس بوعلی سینا می فرماید: سپرز(طحال) را از ماده سودایی پاک کند و بعد از آن بهبود کامل حاصل شود.

پرورده کبر با سرکه و عسل دافع و خارج کننده سموم بدن و مدر سودا است.

ریشه کبر جهت بهبود فالج و برخی از امراض سیستم عصبی که ناشی از افزایش سردی و یا رطوبات است بسیار نافع است.

همچنین ترکیب کبر با ادویه های معطر مانند سنبل الطیب، اسطوخودوس، اذخر و عسل تحلیل برنده و خارج کننده ترشحات لزج سینه است و چون قاطع بلغم است از این رو برای دردهای مفصلی و سیاتیک و نقرس چه بصورت خوراکی و چه ضماد آن نافع است.
کبر ترشح ادرار و حیض را زیاد می کند و برای بازشدن خون قاعدگی در موارد قطع آن در زنان جوان مؤثر است و نیروی جنسی را افزایش می دهد.

از میوه این گیاه که به خیار کبر معروف است ترشی خوشمزه ای بدست می آید که اشتهاآور بوده و جهت رفع گرفتگی های کبد و طحال مؤثر است. مصرف ترشی کبر بیشتر در استان فارس و همدان مرسوم است.

گل کبر گلی است که بیشتر از لحاظ دارویی مورد بررسی قرار گرفته حال آنکه گلی است بسیار معطر و به شدت خوشبوی که عطری لطیف به همراه اندکی تلخی دارد. باعث تعجب است که بوی این گل منطبق با مد عطرسازی روز دنیاست و با گران قیمت ترین عطرهای دنیا رقابت می کند و همانطور که قبلا اشاره شد این گیاه در نواحی مختلف جغرافیایی ایران بخوبی رشد می کند و شاید سرمایه گذاری بر روی اسانس این گل بتواند سود سرشاری راوارد کشور نماید.

کبر برای درمان بیماریهای نظیر واریس و طحال نیز بکار می رود.

کبر اگر باسرکه و عسل در هم آمیخته شود پادزهری قوی برای بیشتر مسمومیتها بکار برده می شود

گیاه کبر کبد را تقویت می کند، درد دندان را تسکین می دهد و ریشه آن از بخشهای دیگر مفیدتر و پرخاصیت تر است.

کبر برای درمان بواسیر و شستشوی روده ها بکار می رود و خاصیت ضد روماتیسمی دارد.

جوانه های ناشکفته و مولد گل آن اثر نیرو دهنده داردوبرای بیماری نقرس مفید است.

میوه کال و نرسیده گیاه خاصیت ضد روماتیسمی دارد. که طول آن به 1 تا 2 سانتی متر می رسد برای تهیه ترشی بکار میرود .انواع بزرگتر آن که حداکثر چهار سانتی متر درازا دارد به شکل خام و به عنوان میوه مصرف می شود.دانه ای آن به رنگ سیاه بوده و محتوی شکلی آن قرمز رنگ است وبه همین دلیل به آن خاویار سبز نیز می گویند.

نحوه درست کردن ترشی کبر

 

 

گیاه کبر چیست؟

ابتدا کبرها را شسته و دم آن را گرفته و در آب جوشیده و سرد شده بریزید به مدت 5 ال 6 روز کبرها را در آن ریخته و طی این مدت هر روز آب نمک آن را عوض و در یخچال نگهداری کنید.پس از آن هندوانه کوهی یا همان کبر را از آب نمک خارج کرده و با آب روی حرارت گذاشته و وقتی به جوش آمد آب آن را دور بریزید و مجددا یکبار این کار را تکرار کنید تا تلخی آن گرفته شود و دقت کنید زیاد نجوشد چون ترشی هندوانه کوهی شما نرم می شود.

کبر را بعد از جوشیده روی صافی بریزید تا آبش برود یک ساعتی صبر بکنید و هندوانه کوهی ها را در شیشه مخصوص ترشی ریخته و روی آن سرکه بریزید. چنانکه دوست داشتید کمی هم نمک اضافه کنید در آن را محکم کرده و در جای خنک و یا در یخچال نگهداری کنید. بعد از 20 روز الی یکماه ترشی آماده است.

منبع:گیاه کبر چیست؟

گیاه کبر چیست؟

گیاه کامپکت

شرایط نگهداری و پرورش دراسنا کامپکت

گیاه کامپکت

نام انگلیسی : Dracaena deremensis’ compacta

خانواده : Asparagaceae – مارچوبه

بومی : آفریقا

دراسنا کامپکت یکی از گیاهان مقاوم است که به راحتی خود را با هر آب و هوایی سازگار می کند و یکی از گیاهان پرطرفدار آپارتمانی محسوب می شود که دارای شکل ظاهری بسیار زیبا با برگهایی به رنگ سبز پررنگ و متراکم که جلوه ای خاص به این گیاه بخشیده است. نام این گیاه نیز از نحوه ی قرار گیری برگ ها در کنار هم نشات گرفته است.
شرایط محیط رشد:
این گیاهان برای رشد به مکان هایی با سایه ی مناسب و ملایم نیاز دارند. اما با بیشتر انواع آب و هوا سازگار خواهد شد و در محیط خارج خانه و گلخانه در آفتاب کامل نیز رشد خواهد کرد.
به گرمای متوسط و مناسب نیاز دارد. نباید گلدان ها را در شرایط سرمای زیاد قرار داد.به آبیاری منظم و مناسب نیاز دارد. بهتر است خاک رویی در فاصله ی بین دو آبیاری خشک گردد (به خصوص در زمستان) و سپس اقدام به آبیاری نمود. می توان رطوبت گیاه را با استفاده از مه پاش و اسپری آب بر روی برگ های گیاه حفظ نمود.

نور:
کامپکت گیاهی سایه دوست است، البته هر محیطی برای نگهداری آن مناسب می باشد و حتی در محیط گلخانه و حیاط در آفتاب کامل نیز رشد می یابد.
دما:
در بالا ذکر کردیم که کامپکت در هر محیطی پرورش پیدا می کند ولی به گرمای متوسط نیازمند است و هوای سرد زمستان موجب آسیب دیدگی این گیاه می شود.
آبیاری:
دراسنا کامپکت به آبیاری منظم نیازمند است، سطح روی خاک را چک نمایید زمانیکه که خاک خشک شده باشد بهترین زمان برای آبیاری می باشد. رطوبت گیاه را با غبارپاشی و اسپری آب نیز می توانید حفظ نمایید.
تغذیه و کوددهی:
دراسنا کامپکت در محیط خانه و آپارتمان دارای رشدی کند می باشد بدین منظور شما می توانید از کود کامل گیاهان آپارتمانی بصورت ماهیانه استفاده نمایید.

 

گیاه کامپکت
گیاه کامپکت

تکثیرگیاه کامپکت:

تکثیر این گیاه از طریق قلمه در فصل بهار به آسانی صورت می گیرد. قلمه ها در بستری از ماسه در گلخانه کشت می شوند. قلمه انتهایی آنها به راحتی ریشه دار می شود. از ساقه دراسنا نیز می توان استفاده کرد و تعداد بیشتری قلمه گرفت. خاک دراسنا مخلوطی از یک قسمت خاک سبک لومی و یک قسمت کود پوسیده دامی است.

منبع:گیاه کامپکت

گیاه کامپکت

معرفی گیاه کندش

گیاه کندش

معرفی گیاه کندش
معرفی گیاه کندش

کندش گیاهی پایا با ساقه ای کوتاه و ریشه ای قوی در انتهای شاخه ها خوشه ای از گلهای زرد متمایل به سبز می روید ریشه گیاه شامل آلکالوئیدهای سمی از قبیل veratrin که منبسط کننده عروق و کاهش فشار خون می شود.ازمواد مؤثره گیاه در ترکیبات پمادها استفاده می شود که برای ماساژ آرام کننده دردهای عصبی و ضد روماتیسم تهیه می شوند. پودر این گیاه به چشم آسیب می رساند و باعث عطسه شدیدمی شود ، پوست را به طور موضعی بی حس می کندو مقدار 1-2 gr آن مرگ آور است.

سطح ریشه سیاه رنگ و داخل آن سفید مایل به زرد است و دارای بوی تند می باشد. این گیاه در کشور هندوستان رویش پیدا می کند و به صورت ریشه مورد استفاده قرار می گیرد. ریشه این گیاه کاملا سیاه رنگ بوده و درون ریشه نیز زرد مایل به قهوه ای می باشد.

اثرات دارویی این گیاه می توانند تا 20 سال خواص خود را حفظ کنند. این گیاهی تقریباً سمّی است. گیاه کندش به شدت عطسه آور است و چنانچه به مقدار یک عدس از پودر آن را در بینی بکشند، عطسه می آورد و اگر آن را در روغن بنفشه یا روغن بادام شیرین مخلوط کرده و در بینی بچکانند، عطسه شدید عارض می شود.
کندش چیست؟ طبیعت گیاه :گرم و خشک
از ابراهیم بن ابی یحیی از امام صادق علیه السّلام گفت:برای امام از زکام شکایت کردم، پس امام فرمودند:ساخته ای از ساختگان خداوند و لشگری از لشگریان خداوند است. او را خداوند به خاطرعلّتی (بیماری) که در بدن تو می باشد و برای از بین بردن آن برانگیخته است. بعد هنگامی که علّت را قطع کرد، پس یک دانق شونیز (یک گرم) نصف دانق کندس (نیم گرم) کوبیده و در بینی آن را می کشی (مثل انفیه) همانا آن زکام را از بین می برد و اگر برای تو امکان داشت، یعنی می توانستی آنرا معالجه نکنی، بگذار باقی باشد و در نتیجه او منافع بسیار می باشد. (جلوگیری از جذام می کند.)
درمان سینوزیت

کندش درمان برای سینوزیت

تسکین و درمان سینوزیت

شاید تعداد کمی از خوانندگان با ریشه گیاه کندش آشنا باشند. این گیاه که در طب سنتی به صورت پودر مورد استفاده قرار می گیرد بهترین دارو برای افراد مبتلا به سینوزیت های مزمن یا حاد است. از آنجا که در برخی از افراد مبتلا به سینوزیت مجاری بینی و سینوس ها مسدود می شود، بوییدن این گیاه موجب باز شدن مجاری مسدود شده، می شود. به این ترتیب که بیمار با بوییدن این گیاه دچار عطسه های مکرر می شود و این عطسه ها به باز شدن مجاری و خروج ترشحات موجود در سینوس ها کمک می کند و مانع تجمع و ماندگاری ترشحات و عفونت آنها در بیمار می شود. به گفته درمانگران طب سنتی استفاده از ریشه کندش می تواند نزله را به زکام تبدیل کند و به این ترتیب به تغییر مسیر ترشحات پشت حلقی و خروج آنها از طریق بینی کمک کند. البته این گیاه سمی بوده و استفاده خوراکی محدودی دارد. در ضمن کندش را با کندر اشتباه نگیرید! اینها دو گیاه متفاوت هستند.
روش مصرف کندوش در درمان سینوزیت
برای اینکار شما باید ریشه گیاه کندش را تهیه گرده و سپس آسیاب کنید و پودری کاملا یک دست و نرم بدست آورید سپس این پودر را با روغن بادام شیرین و یا روغن گل بنفشه مخلوط نمائید تا یک مخلوط کاملا یکنواخت حاصل شود. حال یک قطره از این روغن را در بینی سمت راست خود و یک قطره را دربینی سمت چپ خود بچکانید.
انجام اینکار باعث می شود شما دچار عطسه های مکرر شوید و با تحریک مخاط بینی و عفونت ها شروع به ترشح شدن و حرکت از جای خود می کنند که با تخلیه کامل و شستشو آن می توانید براحتی سینوزیت خود را درمان کنید.
اما باید بخاطر داشته باشید که این فقط قدم اول در درمان است برای ادامه کار و درمان کاملا سینوزیتتان استفاده از دود انبرنصا ، شستشو و استنشاق آب نمک رقیق(کشیدن آب نمک بسیار رقیق در بینی) را به شما توصیه می کنم.
روغن کندش
در جامعه امروزی شاهد پدیده ای به نام نازک شدن و ریزش مو هستیم که بسیاری افراد از جمله بانوان را نگران کرده است. این مشکل دلایل بسیاری از جمله کم خونی و مصرف مواد شیمایی مختلف جهت رنگ کردن مو و عوامل دیگری که در این مطلب جای بررسی همه آنها نیست می شود، شیوه های بسیاری جهت تقویت و درمان ریزش موی سر از سوی گروه های مختلف توصیه می شود، در این بین شیوه هایی بسیار ساده وجود دارد که در کنار تاثیر گزاری منطقی آنها اثرات سوء هم ندارند. روغن کندش از این دسته است که از ریشه گیاهی با همین نام تهیه می شود که از لحاظ ظاهری شبیه به کنگر، برگ های این گیاه سبز مایل به سفیداست، سطح ریشه سیاه رنگ و داخل آن سفید مایل به زرد است و دارای بوی تند می باشد. اثرات دارویی این گیاه که چند سالی است مورد توجه علاقمندان به روشهای درمانی طب سنتی قرار گرفته به طوری که این گیاه را می توان تا 20 سال با حفظ خواص خود نگهداری کرد. این گیاهی تقریباً سمّی است. گیاه کندش به شدت عطسه آور است و چنانچه به مقدار یک عدس از پودر آن را در بینی بکشند، عطسه می آورد معمولا پزشکان طب سنتی برای درمان بسیاری از مشکلات از جمله سینوزیت هم از این گیاه بهره های فراوان می برند، البته قبل از هر تصمیمی باید در این مورد با پزشکان متخصص طب سنتی و کارشناسان این رشته مشورت کرد تا پس از انجام معاینات و در صورت لزوم انجام آزمایش های لازم، پس از شناسایی و رفع علت مشکل سپس اقدام به مصرف کنیم. بی شک روغن گیاه کندش نیز یکی از بهترین موارد برای تقویت مو ، ابرو بوده که با خاصیت هایی که برای آن ذکر شده علاوه بر تغذیه پوست می تواند کمکی برای رشد مجدد مو باشد که این مورد بستگی به سازگاری با پوست و موی سر دارد. و این اثر بخشی در حدی است که محمد حکیم مومن در کتاب تحفه حکیم مومن بیان کرده که حتی باعث رویش مو از کف دست می شود ( البته در واقع چنین چیزی نیست و رویش مو از کف دست محال است ولی با این مثال خواسته اند میزان اثرگذاری ان را اعلام کنند).
خواص درمانی
تقویت ، رویش و رشد ابرو و مژه
مناسب در درمان ریزش ابرو
پرپشت کننده ابرو و مژه(ضخیم کننده ابرو و مژه)
مناسب برای موهای خشک
جلوگیری و درمان ریزش مو(مناسب برای موهای خشک)

روش مصرف برای ابرو:هر شب ابتدا با استفاده از شامپو بچه ابروها را شستشو کرده پس از خشک کردن مقداری پنبه را به روغن آغشته و ماساژ دهید صبح روز بعد شستشو کنید.
روش مصرف برای مو :مقدار یک درب بطری از روغن را به صورت غیر مستقیم کمی حرارت داده ، پوست سر را ماساژ و به مدت سه بعد سر را شستشو کنید.
خواص کندوش درطب سنتی
خواص آن:عطسه آور قوی و سوزاننده خون و بلغم و خارج کننده سوداست. انفیه آن به اندازه یک عدس در ترکیب با روغن بنفشه بازکننده گرفتگیهای بینی و حل کننده بادها آن و اخلاط غلیظ و خارج کننده آن ها به صورت عطسه و تحریک است در رفع بی حسی و فلج و لقوه مؤثر است. بیهوشی های ناشی از صرع و خشم را نیز بر طرف می سازد.برای بدبوئی بینی و صافی آواز و تقویت بینایی و رفع شبکوری به صورت انفیه و قطره بکار برده می شود .در ترکیب با روغن بنفشه و جوشانده قطره آن با سایر روغن ها مناسب دردهای گوش و کثافات آن و باد گرفتگی و طنین آن را برطرف می سازد مواقع استعمال آن در فصل سرما یا هوای خنک می باشد و در حین امتلاء نیز از استعمال آن خود داری شود باید استعمال یا استنشاق آن با روغن بنفشه و تر نمودن با آب سرکه و گلاب یا یخ و یا برف سرد باشد.از موارد دیگر استفاده آن در ترکیب با سایر داروها برای تنگی نفس و آسم و اسهال و مدر بول و حیض و خارج کننده جنین و خورد کننده سنگهای رسوبی کلیه و مثانه بوده و استسقاء و یرقان و طحال را مفید است.هم چنین در رویانیدن موی و رفع خارش و دردهای مفاصل و سیاتیک مجرب است.

برای ریه مضر است و نیز ایجاد غشی می نماید مصلح آن کتیرا و شیر تازه است که مقدار خوراک داروئی آن یک دانگ (0/77 گرم )تا دو دانگ (1/54 گرم)با شیر تازه جوشیده است مصرف آن برای گرم مزاجان در فصل گرما بمیزان دو درم کشنده است که همراه با صدمات خناق و تشنگی مفرط و اختلال حواس و درد شکم و پاره شدن امعاء می باشد.

مداوای فوری آن استفراغ با شیر و روغن و تنقیه قوی که در آن حنظل باشد و روغن گاو زیادی را باید به مریض بدهند و اگر تشنج پیدا نمود معالجه را از طریق تشنج خشک ادامه بدهند بعضی از اطبائ نیز نظر داده اند که اصلاًمعالجه شدنی نیست.از ترکیبات عطسه آور و مفید آن که پاک کننده مخاط بینی و سینوسهای پیشانی و سردرد مزمن است به عنوان نمونه به شرح زیر ذکر می گردد.

خربق سفید و گل بنفشه و کندش هر کدام یک مثقال – کندش و خربق را کوفته و کاملاً نرم کنند و با گل بنفشه مخلوط نموده و انفیه محکم کنند،ایجاد عطسه های فراوان می کند و برای ختم آن با آب سرد در بینی بکشند
افعال و خواص دیگر آن
عطسه آور قوی و سوزاننده خون و بلغم و بر کننده آن و مخرج مره سودا، سعوط آن به قدر یک عدس با روغن بنفشه مفتح سده مصفات و محلل ریاح بینی و اخلاط غلیظه و مخرج آنها به عطسه و تحریک آنها و رافع بیحسی و خدرو فالج و لقوه و امثال اینها مصروع و مسکوتو نیز رافع خشم و بدبویی بینی و صاف کننده آواز و باعث قوت بینایی و رفع شبکوری سعوطاً و قطوراً با روغن بنفشه و داخل شیاف علل عین می نمایند. و قطور جوشانیده آن با روغن بنفشه و یا ادهان مناسبه دیگر در گوش جلادهنده اوساخ و پاک کننده آنها و رافع امراض بارده و دودی و طنین و گرمی و بادهای حادث از برودت و رطوبت و کشتن کرم آن و بالجمله سعوط و عطوس و قطور آن جهت اکثر امراض بارده رطبه دماغیه نافع اما باید که بعد از پاک کردن بدن و در فصل سرما و یا قریب بدان استعمال نمایند و اجتناب نمایند از استعمال آن در حین امتلای تام و فصول حاره و بلدان حاره و گرم مزاجان و اطفال و پیران بسیار ضعیف و بسا است که عطسه بسیار آورد و خود به خود تسکین نمی یابد.

منبع:معرفی گیاه کندش

معرفی گیاه کندش